8 kwietnia 1820 roku pewien…

8 kwietnia 1820 roku pewien…

8 kwietnia 1820 roku pewien wieśniak odnalazł na jednej z greckich wysp posąg Wenus z Milo.

Wenus w rzymskiej kulturze od II wieku p.n.e utożsamiana była z grecką boginią Afrodytą. Jako ciekawostkę można dodać, że za potomka Wenus uważał się Gajusz Juliusz Cezar.

Wenus z Milo powstała na kanwie o wiele starszej rzeźby, mianowicie Afrodyty z Knidos, dłuta Praksytelesa, datowanej na IV wiek p.n.e.

Afrodyta z Knidos uważana była w starożytności za arcydzieło, niedościgniony wzór piękna.

Uważa się, że modelką, która posłużyła za wzór Afrodyty była Tespijka, Fryne, jedna z najsłynniejszych heter w historii. Prakstyles był pod wielki wpływem tej pięknej kobiety i sporządził kilka posągów hetery.

Tak więc luksusowa prostytutka zapisała się na zawsze w historii sztuki, chociaż niewielu o tym wie.

Co do losów samego posągu Afrodyty z Knidos, to został on zakupiony przez mieszkańców miasta Knidos, gdzie przebywał przez kilkaset lat.

Rzeźba była bardzo sławna i stała się obiektem zakusów wielkich tego świata. Nikomedes, król Bitynii usiłował odkupić Afrodytę, obiecując, że spłaci wszystkie długi Knidos. Była to suma niebagatelna, bo Knidyjczycy byli zadłużeni po uszy, ale nawet tak hojna oferta nie wystarczyła, żeby odkupić rzeźbę.

Dopiero w czasach Imperium Romanum, cesarz Konstantyn Wielki zabrał rzeźbę do Konstantynopola, gdzie Afrodyta stała przed Luzejonem. Niestety dzieło sztuki przepadło w pożarze, który wybuchł w Konstantynopolu w 476 roku n.e.

Na zdjęciu Wenus z Milo, źródło Wikipedia.

Więcej ciekawostek na fanpage Antyczny.blog

#antycznyblog #historia #starozytnosc #ciekawostkihistoryczne

Comments are closed.